اخبار غیر فعال ها روزنامه شماره ۶۵۹۸

پس از ماه‌ها وقفه در برگزاری جلسات حضوری و تکیه بر سازوکارهای مجازی، پارلمان ایران خود را برای بازگشایی رسمی آماده می‌کند. این بازگشایی که در دهه سوم تیرماه و بلافاصله پس از مراسم تشییع پیکر رهبر شهید برنامه‌ریزی شده است، در حالی صورت می‌گیرد که تقابل میان هیات‌رئیسه و طیفی از نمایندگان معترض جریان دارد.

صنعت گچ ایران بر روی یکی از بزرگ‌ترین مزیت‌های معدنی کشور بنا شده است؛ مزیتی که با وجود فراوانی ذخایر، پراکندگی مناسب معادن و کیفیت مطلوب سنگ گچ، هنوز نتوانسته به جایگاه متناسبی در تجارت منطقه‌ای و زنجیره ارزش صنایع معدنی دست یابد. بر اساس اطلاعات مرکز آمار ایران در سال ۱۴۰۳، حدود ۲۹۲ معدن فعال گچ در کشور وجود دارد. داده‌های وزارت صمت نشان می‌دهد ظرفیت اسمی تولید این ماده معدنی به حدود بیش از ۳۱‌میلیون تن در سال می‌رسد؛ اما میزان استخراج واقعی فاصله محسوسی با این ظرفیت دارد؛ به‌گونه‌ای‌که در سال‌های اخیر بین ۱۸ تا ۱۹‌میلیون تن سنگ گچ از معادن کشور استخراج شده است. همچنین مسوولان معدنی اعلام کرده‌اند ذخایر شناسایی‌شده گچ ایران از ذخایر آمریکا نیز بیشتر است و ایران از نظر حجم منابع، یکی از کشورهای شاخص جهان در این ماده معدنی به شمار می‌رود.

بازار جهانی فلزات گران‌بها در شرایطی به نیمه دوم سال ۲۰۲۶ نزدیک می‌شود که یکی از مهم‌ترین نماگرهای تاریخی این بازار، یعنی نسبت طلا به نقره، به محدوده‌ای رسیده که همواره برای سرمایه‌گذاران حرفه‌ای حامل پیام‌های مهمی بوده است. نسبت طلا به نقره نشان می‌دهد که پس از ثبت اوج‌های بالای ۱۰۰ واحد در سال گذشته، این نسبت اکنون به محدوده ۶۰ تا ۷۰ واحد عقب‌نشینی کرده و در نزدیکی یک ناحیه حمایتی مهم قرار گرفته است. چنین وضعیتی معمولا زمانی رخ می‌دهد که نقره در مقایسه با طلا عملکرد بهتری از خود نشان داده و بخشی از عقب‌ماندگی تاریخی خود را جبران کرده باشد. اکنون پرسش اصلی فعالان بازار این است که با توجه به رسیدن قیمت طلا و نقره به سطوح حمایت تکنیکال، آیا روند برتری نقره نسبت به طلا ادامه خواهد یافت یا زمان استراحت این فلز فرا رسیده است؟ پاسخ به این سوال نه تنها برای معامله‌گران بازارهای جهانی بلکه برای سرمایه‌گذاران ایرانی در بورس کالای ایران نیز اهمیت زیادی دارد؛ زیرا می‌تواند جهت‌گیری سبد دارایی‌های مبتنی بر فلزات گران‌بها را در ماه‌های آینده مشخص کند.

حدود ۶ سال قبل، تجربه‌ای بزرگ در محیط‌های کاری سراسر جهان آغاز شد: دورکاری. البته که پیش از پاندمی کرونا نیز بسیاری از کارکنان اداری کار خود را از خانه انجام می‌دادند، اما هیچ‌گاه دورکاری چنان گستره وسیع و مدت زمانی طولانی نداشت. اکنون، پس از ۶ سال، زمان بررسی یک پرسش بنیادین است: آیا دورکاری، باعث شادی و رضایت شغلی افراد می‌شود؟

زلزله اخیر ونزوئلا بار دیگر این واقعیت را یادآوری کرد که آنچه ابعاد یک فاجعه را تعیین می‌کند، صرفا بزرگی زمین‌لرزه نیست؛ بلکه میزان تاب‌آوری شهرها، کیفیت ساخت‌وساز، زیرساخت‌های شهری و آمادگی نظام مدیریت بحران است. از همین منظر، این رویداد هشداری جدی برای تهران نیز محسوب می‌شود.