پس از توافق چه باید کرد؟/از رفع تحریم تا توسعه اقتصادی

دکتر جعفر خیرخواهان؛ اقتصاددان در سرمقاله امروز روزنامه دنیای اقتصاد نوشت: مساله اصلی امروز این نیست که آیا توافق حاصل می‌شود یا نه، بلکه این است که در صورت تحقق آن، ایران چگونه می‌تواند بدون گرفتار شدن در بی‌ثباتی‌های ساختاری از این فرصت استفاده کند. 

برای گذار از «اقتصاد مدیریت بحران» به «اقتصاد توسعه‌گرا»، چهار محور راهبردی زیر باید در دستور کار قرار گیرد:

نخست، نهادینه‌سازی اصلاحات ساختاری برای جذب سرمایه‌گذاری؛ رفع تحریم‌ها تنها امکان ورود سرمایه را فراهم می‌کند و ماندگاری آن به بهبود محیط کسب‌وکار، امنیت حقوقی و شفافیت مقرراتی وابسته است، در غیر این صورت سرمایه‌ها به‌صورت نوسانی وارد شده و می‌تواند به بی‌ثباتی ارزی و تورم منجر شود.

دوم، مدیریت جریان‌های ارزی برای جلوگیری از «بیماری هلندی». ورود گسترده ارز حاصل از نفت یا سرمایه می‌تواند تولید صنعتی و کشاورزی را تضعیف کند؛ بنابراین پیشنهاد می‌شود بخشی از این منابع از طریق صندوق‌های توسعه ملی هدفمند به بخش‌های تولیدی و فناوری‌های پیشرفته اختصاص یابد.

سوم، پیوند سیاست‌های کلان با بازار کار از طریق مدل‌هایی مانند «تضمین اشتغال» در پروژه‌های زیرساختی و بازسازی، با هدف بازآموزی مهارت‌ها و جلوگیری از بیکاری ساختاری.

چهارم، تنوع‌بخشی در روابط اقتصادی و تقویت همزمان ارتباط با غرب، بلوک‌های قدرت و بازارهای نوظهور برای حفظ خودمختاری راهبردی.

در نهایت، توافق نه مقصد بلکه بستری برای اصلاحات ساختاری و حرکت به سمت اقتصادی متنوع و قدرتمند است.